NN

O twej twarzy szorstkiej
Pisać nie będę

O spojrzeniu przeszywającym
Słowa nie wypowiem

Dotyk twój ogniem palący
Przemilczeć muszę

Napiszę:
"Znałam go."
Tyle mogę.

D.Gyal

***

Spadłeś mi śniegiem,
Wczoraj,
Na mój maj nadziei pełen.

Jakże parzy zimno na rozgrzanej duszy!

Cóż na tym polu nam może wyrosnąć?
Kłosy puste z podniesionymi głowy,
Rozkoszy próżne i dosytu…

D.Gyal

Rozkwit

Fizyczny oksymoronie
Żyletki zarostu i skóry jedwab
Spijam
Drżącymi wargami
Po roku suszy

W tafli lustra
Policzki różane
Rosy błysk w oku
A chlorofilu łodygi pełne pod skórą
Tętnią

D.Gyal

Październikowa wiosna

A więc:

Spacer Łodzią poranną.

I cóż, że się tak nie zaczyna?

Kiedy ja chcę i mogę

Wstąpić na nową bytu drogę!

Zgiełk tramwajów

I pozatramwajowych

Wielce szanownych panów -

Październikowy.

Ale jakże on piękny, miarowy!

Futurystycznie,

Przemierzam uliczne okręgi i styczne.

Muśnięta kurzawym miasta oddechem,
Z uśmiechem.

D.Gyal

Somnium

Dziś jeszcze raz ostatni śnić Cię będę

O nieziszczalny

Albowiem niewykonalnym pozostać musisz

Nocą więc w głowie mej nastań

Słodki koszmarze mej duszy

Niech Cię pożegnam dostatnio

Zanim odejdziesz na wieki

Bym mogła wreszcie utulić

Napuchłe Tobą powieki

D.Gyal

Ile Cię trzeba cienić...

Kochany mój,

Jakże Ci pięknie połyskuje

Ta łza jesienna

Z rdzawych powiek okien starowarszawskich

Najdroższy,

Jakże się skrzy urokliwie

Owoc styczniowych chmur

Co przykrył twą nagość pofranciszkańską

Mój miły,

Jakaż Ci powabna wciąż młodość wykwita

Mimo upływu lat

Zielenią belzacko kwaczącą

Jedyny,

Jakiż masz szelest błogi

Tą łąką, tym wiatrem, tą wodą bugajski

Lipcowy

D.Gyal

Connection failed

Odbiór!
...

Czy mnie słychać?
Halo?
Dryfuję w bezkresnej otchłani pozaziemskiej
Gwiazdy na wyciągnięcie ręki
Lecz bez trzeciej i czwartej to wciąż tylko kropki

Pływam w smolistym oceanie

A wam się błękitny wydaje!
I chyba zapłaczę
nad tą drogą z rozlanego mleka

Halo ziemia?
Szukam łączności z cywilizacją
...
Houston, mamy problem
 - bez odbioru…

D.Gyal

Co mogę?

Już mi się nie chce

Oddychać

Tak wielce

Tej rzeczywistość wdychać

Pyłu ludzkiego pełnej

Świeżości mi trzeba

Młodej zieleni drzewa

Bo duszę
Moją duszę

W kurzu wszechświata

W brudnym pyle globalnym

Globalnomachinalnym

Ogromnym a prawie niewyczuwalnym

Lecz co mogę jedna mała sobie

Sama?

D.Gyal

Nowicjusz

Cześć
To jedna z pierwszych nocy kiedy nie śpię przez Ciebie
Tak ciągle mam w głowie
Te zmyślone zakończenia
Wydarzeń niewydarzonych
I Ciebie w roli głównej - nieobsadzonej
Jeden z pierwszych razów
I co Ty tu robisz?

Cześć
Witam Cię w mojej głowie
Masz najlepszy w niej pokój
Ten jasny, wygodny
Może i ktoś juź tam był
Ale dla Ciebie znów jest czysty
Znowu od dawna otwarty
Rozgość się
Zadomów
Zostań na dłużej

D.Gyal

Krótki monolog do Pana Starszego

Panie Starszy, był Pan taki nieprzystępny…

Pan jest starszy, nie ma mowy, że następny.

Panie Starszy, czemu Pan tak patrzy na mnie?

Pan jest starszy, z małolatką to nie ładnie!

Panie Starszy, uciekł Pan wtedy przed burzą.

Pan jest starszy i nie zdrowo, co za dużo.

Panie Starszy, zrobił mi Pan zawrót głowy!

Pan jest starszy, to dopiero będą łowy!

Panie Starszy, już za blisko Pana siadam…

Pan jest starszy, ja mam teraz w domu szlaban!
 

Panie Starszy, znów widzimy się, mój Boże!

Pan jest starszy i całować mnie nie może.

Panie Starszy, tłumaczenia nic nie dały.

Pan jest starszy, lecz zanadto Pan zuchwały.

Panie Starszy, ja już w nocy spać mogę…

Pan jest starszy, a zachciało mu się młodej!

Panie Starszy, my za często się widzimy.

Pan jest starszy, nie szanuje swej dziewczyny…

Panie Starszy, jaka ja chodzę szczęśliwa!

Pan jest starszy, czy tak może w życiu bywać?

Panie starszy, Pan się trochę wkręcił chyba…

Pan jest starszy, troskliwy jak tato bywa.
 

Panie Starszy, Pan mnie wtedy odkrył całą.

Pan jest starszy, a zostawił mnie zbolałą.

Panie Starszy, Pan wyjechał, a ja czekam.

Pan jest starszy, a się boi i ucieka…

Panie Starszy, Pan mnie teraz wprost unika.

Pan jest starszy - zachowanie jak chłopczyka!

Panie Starszy, ta znajomość już zerwana.

Pan jest starszy, a ja już nie czekam Pana.

D.Gyal

Różane

Kwitniesz mi cierniem w sercu

Ty zwiędła łzo przywarta do zmęczonej  powieki insomnicznego oka

I myślę wciąż że płatków delikatność wykwitłą ujrzę

Lecz na kolec wciąż natrafiam

I piekącą wiecznie kroplę czuję

Krzyczę bezdźwiękiem cierpienia w cierni twoich koronie

Jak gdyby śpiewając pieśń królowej naiwności

Zasiadam więc na zimnym tronie złudzeń

I sama sobie króluję

D.Gyal